Hallo beste mensen,
gister gelukkig nog wel gelukt om enkele cedi's te bemachtigen, 500.000, in voornamelijk briefjes van 2000, dus de beurs is weer goed gevuld of beter was goed gevuld. Gisteravond het nachtleven hier verkend, Willem is in het hotel gebleven en ik zou eventjes gaan kijken en toen was het opeens 5 uur 's ochtends. Maar desondanks was het een leuke avond, veel leuke maar vooral vreemde lui ontmoet.
Zijn nu echt met de stage bezig, eten en dergelijke is redelijk goed, soms echt niet te vreten maar ja je moet toch wat binnenkrijgen.
Zoals ik gister al zei, dat we beide chiefs ontmoet hebben, althans een daarvan, de ander is op de vlucht omdat hij toestemming gegeven had om enkele grote bomen te kappen en dat mag dus niet in een nationaal park en daarom is hij al enkele maanden op de vlucht voor de autoriteiten, maar zijn plaatsvervanger was er wel, dus kon de ceremonie gewoon doorgaan.
Eerst geven wij al die mensen een hand dan gaan wij zitten en geven hun ons een hand, dan wat vreemde spreuken en komt de schnapps op tafel ( let wel 8 uur 's ochtends) en de helft wordt over de vloer gegooid om de goden of iets dergelijke gunstig te stemmen.
Levensritme is hier compleet anders, lig elke avond (als we niet op stap zijn) om 21.00 op bed en 's ochtends om 4 uur wakker. Heb 1 foutje gemaakt toen ik in Accra was en dat was mijn slaapzak weg geven, was toch zo warm dus waarom heb ik die nodig, dacht ik nog. Maar hier is het overdag 40 graden en in de nacht een graad of 16 tot 19. En heb nu al enkele nachten gehad dat ik dacht " kut waar is mijn slaapzak". Maar ja heb weer een goede daad gedaan.
Vorige week hadden wij een gids Frank genaamd, goede gozer maar volgens mij analfabeet, in ieder restaurant moesten wij voor hem kiezen. Laatste avond sliep hij op onze kamer (op de grond, maar met mijn slaapzak) en toen wou ik een foto maken terwijl hij sliep. En toen kwam ik tot de conclussie dat fototoestellen racistisch zijn, kon met geen mogelijkheid de camera scherp stellen op onze negervriend in het donker.
Moeten zo weer terug en daar heb ik geen zin in weer 3 a 4 met 25 man in zo'n klein rotbusje, zat gister tussen twee forse negerinnen die om 7 uur in de ochtend zaten te eten uit een plastic zakje, de geur was ondraaglijk en toen ik keek wat ze aten werd ik echt misselijk, vissekoppen met een of andere saus ( leek geen saus maar zal maar niet zeggen waar het wel op leek, of rook). En dan spuggen ze die graten op de vloer (oftewel op mijn voeten) of door het raam ( oftewel tegen het raam in plaats van door het raam). Dan ben je eindelijk een half uur verder, is er zo'n muts die haar tas vergeten is, busje weer terug en totaal dus weer een extra uur in de heerlijke tro-tro.
Zijn nu in Kumasi, een van de drukste steden in Afrika, waar echt alles te koop is (veelal wel uit de jaren 70 tig, eten e.d. uit de mid negentigerjaren, wist niet dat koekjes zo lang houdbaar waren. Hier is erg veel te beleven en zullen hier dan ook wel vaker naartoe gaan.
Heb nog veel meer te vertellen maar moeten nu een tro-tro gaan zoeken in deze miljoenenstad, heb geen idee waar we gister uitgestapt zijn maar was ergens waar honderden huisjes stonden met asbest of ijzer platen op het dak (net zoals alle andere huisjes/hutjes).
Tot over enkele weken,
veel groeten vanuit Ghana,
Gosse
gister gelukkig nog wel gelukt om enkele cedi's te bemachtigen, 500.000, in voornamelijk briefjes van 2000, dus de beurs is weer goed gevuld of beter was goed gevuld. Gisteravond het nachtleven hier verkend, Willem is in het hotel gebleven en ik zou eventjes gaan kijken en toen was het opeens 5 uur 's ochtends. Maar desondanks was het een leuke avond, veel leuke maar vooral vreemde lui ontmoet.
Zijn nu echt met de stage bezig, eten en dergelijke is redelijk goed, soms echt niet te vreten maar ja je moet toch wat binnenkrijgen.
Zoals ik gister al zei, dat we beide chiefs ontmoet hebben, althans een daarvan, de ander is op de vlucht omdat hij toestemming gegeven had om enkele grote bomen te kappen en dat mag dus niet in een nationaal park en daarom is hij al enkele maanden op de vlucht voor de autoriteiten, maar zijn plaatsvervanger was er wel, dus kon de ceremonie gewoon doorgaan.
Eerst geven wij al die mensen een hand dan gaan wij zitten en geven hun ons een hand, dan wat vreemde spreuken en komt de schnapps op tafel ( let wel 8 uur 's ochtends) en de helft wordt over de vloer gegooid om de goden of iets dergelijke gunstig te stemmen.
Levensritme is hier compleet anders, lig elke avond (als we niet op stap zijn) om 21.00 op bed en 's ochtends om 4 uur wakker. Heb 1 foutje gemaakt toen ik in Accra was en dat was mijn slaapzak weg geven, was toch zo warm dus waarom heb ik die nodig, dacht ik nog. Maar hier is het overdag 40 graden en in de nacht een graad of 16 tot 19. En heb nu al enkele nachten gehad dat ik dacht " kut waar is mijn slaapzak". Maar ja heb weer een goede daad gedaan.
Vorige week hadden wij een gids Frank genaamd, goede gozer maar volgens mij analfabeet, in ieder restaurant moesten wij voor hem kiezen. Laatste avond sliep hij op onze kamer (op de grond, maar met mijn slaapzak) en toen wou ik een foto maken terwijl hij sliep. En toen kwam ik tot de conclussie dat fototoestellen racistisch zijn, kon met geen mogelijkheid de camera scherp stellen op onze negervriend in het donker.
Moeten zo weer terug en daar heb ik geen zin in weer 3 a 4 met 25 man in zo'n klein rotbusje, zat gister tussen twee forse negerinnen die om 7 uur in de ochtend zaten te eten uit een plastic zakje, de geur was ondraaglijk en toen ik keek wat ze aten werd ik echt misselijk, vissekoppen met een of andere saus ( leek geen saus maar zal maar niet zeggen waar het wel op leek, of rook). En dan spuggen ze die graten op de vloer (oftewel op mijn voeten) of door het raam ( oftewel tegen het raam in plaats van door het raam). Dan ben je eindelijk een half uur verder, is er zo'n muts die haar tas vergeten is, busje weer terug en totaal dus weer een extra uur in de heerlijke tro-tro.
Zijn nu in Kumasi, een van de drukste steden in Afrika, waar echt alles te koop is (veelal wel uit de jaren 70 tig, eten e.d. uit de mid negentigerjaren, wist niet dat koekjes zo lang houdbaar waren. Hier is erg veel te beleven en zullen hier dan ook wel vaker naartoe gaan.
Heb nog veel meer te vertellen maar moeten nu een tro-tro gaan zoeken in deze miljoenenstad, heb geen idee waar we gister uitgestapt zijn maar was ergens waar honderden huisjes stonden met asbest of ijzer platen op het dak (net zoals alle andere huisjes/hutjes).
Tot over enkele weken,
veel groeten vanuit Ghana,
Gosse
